Milan Cathedral

De kathedraal van Milaan, de Duomo di Milano, is de kathedraalkerk van Milaan en de zetel van de aartsbisschop. Gewijd aan de Geboorte van de Heilige Maria, staat ze op een plek in het centrum van de stad die al sinds het Romeinse Mediolanum in gebruik is, waar straten nog steeds uitwaaieren of rond de kathedraal cirkelen. De bouw begon in 1386 en duurde bijna zes eeuwen, met de laatste details voltooid in 1965. Die lange bouwtijd leverde een gebouw van immense omvang en gemengde architectonische invloeden op. Het grondplan heeft een middenschip, vier zijbeuken, transepten, koor en apsis. Veertig pijlers verdelen de vijf schepen, en de centrale gewelfboog rijst ongeveer 45 meter hoog. De bakstenen constructie is bekleed met marmer uit de Candoglia-steengroeven, geschonken aan de kathedraalwerken door Gian Galeazzo Visconti. Buiten geeft een dicht woud van opengewerkte pinakels, luchtbogen, beelden en 135 torenspitsen het dak zijn onmiskenbare profiel. De hoogste historische spits draagt de veelkleurige Madonnina, een symbool van Milaan. Bezoekers kunnen het dak betreden voor close-ups van beeldhouwwerk en maaswerk die vanaf het plein moeilijk te waarderen zijn. Binnen bevinden zich belangrijke werken zoals Marco d'Agrate's beeld van de gevilde Sint-Bartholomeus uit 1562, de Trivulzio-kandelaar, graven van aartsbisschoppen, renaissance-meubilair in het priesterkoor, enorme glas-in-loodramen en een van de grootste pijporgels van Italië. Onder de kathedraal bevindt zich de vroegchristelijke doopkapel uit 335, die bewijs levert van eredienst op de plek lang voordat de huidige Duomo werd gebouwd.

Niet te missen

• De dakterrassen tussen opengewerkte pinakels, luchtbogen, beelden en torenspitsen
• De veelkleurige Madonnina bovenop de 108,5 meter hoge spits, opgericht in 1762
• De gevilde Sint-Bartholomeus door Marco d'Agrate, die de heilige toont die zijn huid draagt
• De vroegchristelijke doopkapel uit 335 onder de kathedraal
• De twaalfde-eeuwse Trivulzio-kandelaar met zijn ingewikkelde voet van wijnranken, planten en dieren
• Vijf schepen verdeeld door veertig pijlers onder enkele van de hoogste voltooide gotische gewelven

Tickets & rondleidingen

Manieren om Milan Cathedral te bezoeken

Goedkoopste optieMilan Duomo : Guided Cathedral Tour & Rooftop Access Included4.1★ · 119 reizigers~2 uurGratis annulerenVanaf$36 per persoonData bekijken →Meest geboektMilan Duomo & The Last Supper Skip-the-Line Small Group Tour4.6★ · 2.998 reizigers~3 uurGratis annulerenVanaf$162 per persoonData bekijken →Privé & flexibelMilan Photoshoot with the Cathedral5★ · 35 reizigers~1 uurGratis annulerenVanaf$57 per persoonData bekijken →

Goed om te weten

• Dit is de actieve kathedraal van Milaan en de zetel van de aartsbisschop, gewijd aan de Geboorte van de Heilige Maria.
• Het dak is tegen betaling toegankelijk voor bezoekers en biedt close-up uitzicht op beeldhouwwerk, pinakels en luchtbogen.
• Het gebouw is baksteen bekleed met Candoglia-marmer, een materiaal dat voortdurend onderhoud vereist.
• Een vroegchristelijke achthoekige doopkapel uit 335 kan worden bezocht onder de huidige kathedraal.

Een stukje geschiedenis

Aartsbisschop Antonio da Saluzzo begon in 1386 met de huidige kathedraal tijdens de opkomst van Gian Galeazzo Visconti. Het project was bedoeld om het centrale belang van Milaan te benadrukken. Simone da Orsenigo ontwierp aanvankelijk een bakstenen kerk in Lombardische gotiek, maar Visconti haalde Franse expertise binnen en verzekerde belastingvrij gebruik van Candoglia-marmer. Nicolas de Bonaventure voegde Rayonnant-gotische invloeden toe. De Franse ingenieur Jean Mignot bekritiseerde later de constructie, waardoor Milanese bouwers hun gereedschap en methoden moesten verfijnen. Tegen Gian Galeazzo's dood in 1402 was bijna de helft van de kathedraal voltooid, maar geldgebrek en ontwerponzekerheid vertraagden de voortgang. Leonardo da Vinci en Donato Bramante maakten modellen voor de wedstrijd voor de centrale koepel in 1488; Leonardo trok zich terug en de achthoekige koepel werd begin zestiende eeuw voltooid. Latere aartsbisschoppen en architecten discussieerden of de onvoltooide gevel gotische of renaissance-idealen moest volgen. Carlo Borromeo wijdde de kerk in 1577, hoewel grote delen onvoltooid bleven. De Madonnina-spits verrees in 1762. Napoleon gaf opdracht tot voltooiing van de gevel voor zijn kroning tot koning van Italië in 1805, wat het werk hernieuwde dat doorging tot in de negentiende en twintigste eeuw. Oorlogsbombardementen veroorzaakten schade, later hersteld. De laatste poort werd ingehuldigd in 1965, wat algemeen wordt beschouwd als de voltooiing, hoewel regelmatig onderhoud nodig blijft omdat vervuiling het gebouw aantast en marmerreparaties ingewikkeld zijn.